Dev fonlar kömür ve petrol şirketlerinin hisselerini bilerek elden çıkardığında, mesele sadece bir satış emri değil, koca bir sektöre çekilen ahlaki bir kırmızı çizgi oluyor.
Bir ton karbonu telafi ettiğini söyleyen kredinin gerçekten o tonu havadan eksiltip eksiltmediği, bütün gönüllü piyasanın üstünde dönen asıl soruyu oluşturur.
Sıradan bir borçlanma kağıdına yeşil etiket yapıştırınca toplanan paranın rüzgar tarlasına mı yoksa kömür santraline mi gittiği birden herkesin derdi oluyor.
Yıllarca herkesin kendi kafasına göre yazdığı sürdürülebilirlik raporları tek bir ölçü etrafında toplanınca, bir petrol şirketinin karbon açıklaması nihayet rakibininkiyle yan yana okunabilir hale geldi.
İklim riskinin artık ayrı bir çevre raporunda değil, şirketin tam kalbinde, finansal tablosunun yanında durması gerektiğini söyleyen sessiz devrimin hikayesi.
Elindeki vadeli pozisyonu fiziki malla, swapla ya da başka bir türevle borsa dışında takas edip kağıt piyasayla gerçek malı tek hamlede birbirine bağladığın o sessiz köprüyü anlatıyoruz.
Belli bir büyüklüğün üstüne çıkan her dev oyuncunun düzenleyiciye düzenli kimlik vermek zorunda kaldığı o sessiz mecburiyet, piyasanın erken uyarı sistemi gibi çalışır.
