Reuters’a göre Şili bakır madenciliğinde Amerika kıtasının en yüksek maliyetlerine sahip ülke haline geldi.
Yüksek maliyetler yeni yatırımların önünde ciddi bir engel oluşturuyor.
Şili Bakır Komisyonu Cochilco 67 yeni bakır projesini inceledi.
Orta ölçekli tesislerde sermaye yoğunluğu kıtadaki en yüksek seviye olarak ölçüldü.
Büyük ölçekli tesislerde ise ikinci sırada yer aldı.
Enerji tarafı en büyük sorunlardan biri.
Öğütme maliyeti ton başına 2.4 ila 3 dolar aralığında.
Bu rakam bölgedeki en yüksek seviye.
Elektrik tarifesi kilovatsaat başına 11.1 dolar sent seviyesinde.
İşçilik maliyetleri de rakip ülkelerin üzerine çıkmış durumda.
Orta ölçekli tesislerde ton başına 0.90 dolar.
Büyük tesislerde ton başına 1.08 dolar.
Bu seviyeler Amerika kıtasındaki tüm rakipleri aşıyor.
Cevher kalitesi düşüyor.
Daha düşük tenör daha fazla kaya işlenmesi anlamına geliyor.
Enerji tüketimi artıyor.
Operasyonel giderler yukarı çekiliyor.
Elektrik fiyatları Peru’ya göre yüzde 31.3 daha pahalı.
ABD’ye kıyasla fark yüzde 35.2’ye çıkıyor.
Termik üretime bağımlılık ve yüksek iletim maliyetleri tabloyu ağırlaştırıyor.
İşgücü tarafında da sıkıntı büyüyor.
Her yıl yaklaşık 6 bin teknik personel açığı oluşuyor.
Neticede Şili güçlü rezervlere sahip.
Ancak maliyet yapısı bozuluyor.
Yeni bakır yatırımları için cazibe hızla azalıyor.