Endonezya dünya nikel üretiminin yarısından fazlasını elinde tutuyor ve bu devasa kaynağı yönetmek için RKAB adında bir kota mekanizması kullanıyor. RKAB, Endonezce "Rencana Kerja dan Anggaran Biaya" ifadesinin kısaltması, Türkçeye "İş Planı ve Bütçe" olarak çevrilebilir. Ama pratikte bu isim yanıltıcı çünkü RKAB aslında bir şirketin yıl boyunca ne kadar maden çıkarabileceğini ve satabileceğini belirleyen resmi üretim kotası.
Nasıl çalışıyor
Her maden şirketi yıllık operasyon planını Endonezya Enerji ve Maden Kaynakları Bakanlığı'na sunuyor. Bakanlık planı değerlendirip onaylıyor ve o yıl için izin verilen üretim miktarını belirleniyor. Şirket bu kotanın üzerine çıkamıyor. Kota yıl ortasında ve yıl sonunda revize edilebiliyor, yani iyi performans gösteren veya yeni kapasite devreye alan şirketler artış talep edebiliyor.
Neden var
RKAB sisteminin birkaç amacı var. Birincisi, doğal kaynakların kontrollü tüketimini sağlamak. İkincisi, ham cevher ihracatını sınırlayarak ülke içinde katma değerli işlemeyi teşvik etmek. Endonezya 2020'de ham nikel cevheri ihracatını tamamen yasakladı ve RKAB bu yasağın uygulanmasında kilit rol oynuyor çünkü üretilen cevherin nereye gideceği de kota sisteminin parçası.