ABD ticaret hukukunda başkanın gümrük vergisi koyma yetkisi birden fazla yasal kaynaktan geliyor. Section 122 bunlardan en az bilineni ve en az kullanılanı. 1974 tarihli Ticaret Yasası'nın içinde yer alıyor ve başkana büyük ticaret açıkları veya ödemeler dengesi sorunları karşısında tek taraflı gümrük vergisi koyma yetkisi tanıyor. Yani Kongre'den onay almadan, kendi başına harekete geçebiliyor.
Neden bu kadar nadir kullanıldı
Section 122'nin az kullanılmasının basit bir sebebi var. Vergiler en fazla 150 gün yürürlükte kalabiliyor. Süre dolduğunda ya Kongre uzatma onayı vermeli ya da vergiler otomatik olarak düşer. Bu kısa ömür maddeyi kalıcı ticaret politikası aracı olmaktan çıkarıyor çünkü ticaret ortakları 150 gün beklemenin yeterli olduğunu bilerek taviz vermekten kaçınabilir. Başkanlar bu yüzden genellikle daha güçlü ve kalıcı araçlara yöneldi.
Ayrıca Section 122'nin kapsamı da sınırlı. Yüzde 15'e kadar ek gümrük vergisi ve ithalat kotası koyma yetkisi veriyor. Bu oran ilk bakışta düşük gibi görünebilir ama mevcut gümrük oranlarının üzerine ekleniyor, dolayısıyla toplam etki önemli olabiliyor.